Rys historyczny Stowarzyszenia

Rok 2002 był rokiem szczególnym dla środowiska rzeczoznawców majątkowych w Polsce, bowiem mija dziesięć lat od początków wykonywania tego zawodu w Polsce. Dziesięć lat temu nadane zostały pierwsze świadectwa stwierdzające posiadanie uprawnień rzeczoznawcy majątkowego, początkowo przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, a następnie przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Podstawą stworzenia tego zawodu była Ustawa z dn. 4.10.1991 r. wprowadzająca zmianę w Ustawie o geodezji i kartografii oraz Ustawa o gospodarce nieruchomościami z dn. 21.08.1997 r., w której to rzeczoznawcy majątkowi uznani zostali za odrębną grupę zawodową.

W roku 1992 powstawały pierwsze stowarzyszenia skupiające kwalifikowanych specjalistów dokonujących określania wartości praw do nieruchomości, a potem organizacja, która skupiła stowarzyszenia z całego kraju - Polska Federacja Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych z siedzibą w Warszawie.

W okresie tym również w naszym województwie ludzie zainteresowani wykonywaniem tego zawodu podjęli trud utworzenia stowarzyszenia skupiającego specjalistów dokonujących szacowania wartości nieruchomości. W listopadzie 1994 r. w Podzamczu Chęcińskim miało miejsce zebranie założycielskie, w którym wzięło udział 15 osób i które dokonało wyboru czteroosobowego Komitetu Założycielskiego w składzie: Lucjan Paciura, Stefan Szałkowski, Krystyna Foltyn, Witold Domański. Wynikiem pracy tego Komitetu Założycielskiego było opracowanie statutu i zarejestrowanie w Sądzie Wojewódzkim w Kielcach z dniem 13.02.1995 r. Świętokrzyskiego Stowarzyszenia Rzeczoznawców Majątkowych z siedzibą przy ul. Warszawskiej 44 w Kielcach.

Na pierwszym Walnym Zebraniu Członków, które odbyło się w dniu 18.02.1995 r. z udziałem 61 osób, dokonano wyboru pierwszych władz stowarzyszenia: Zarządu, Komisji Rewizyjnej, Sądu Koleżeńskiego i Rzecznika Dyscyplinarnego. Zgodnie ze statutem kadencja władz trwa 3 lata, a pierwszym prezesem stowarzyszenia został p. Witold Domański, który pełnił tę funkcję przez dwie kadencje - od 1995 r. do 2001 r.

Pierwszymi członkami stowarzyszenia byli nie tylko rzeczoznawcy majątkowi - było ich wówczas tylko 25 osób - ale również biegli z listy wojewody, biegli sądowi i inni specjaliści do spraw wyceny nieruchomości.

Podstawową rolą stowarzyszenia jest działanie na rzecz rozwoju i podnoszenia rangi zawodu rzeczoznawcy majątkowego, doskonalenia zawodowego swoich członków oraz reprezentowanie środowiska rzeczoznawców majątkowych wobec władz rządowych, samorządowych, gospodarczych i innych.

Realizując zadania statutowe, stowarzyszenie prowadziło i prowadzi nadal działalność w zakresie:

  • organizowania szkoleń poszerzających zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej w zakresie szacowania nieruchomości dla rzeczoznawców (było ich ok. 12), 
  • organizowania szkoleń dla kandydatów na rzeczoznawców majątkowych, 
  • organizowanie postępowania kwalifikacyjnego w zakresie szacowania nieruchomości, 
  • nadzorowania i organizowania praktyk zawodowych, wymaganych od kandydatów na rzeczoznawców majątkowych.

Dzisiaj Stowarzyszenie liczy 76 członków, w tym 71 rzeczoznawców majątkowych, co oznacza, że w ciągu kilku lat jego istnienia liczba osób, które uzyskały uprawnienia do szacowania nieruchomości zwiększyła się kilkakrotnie.

 

 



W całym okresie istnienia stowarzyszenia jego członkowie uczestniczyli w pracach różnych komisji działających przy PFSRM oraz na rzecz Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast poprzez pracę w Komisji Arbitrażowej PFSRM oraz Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej.

Za szczególny wkład w rozwój ruchu zawodowego oraz aktywnej działalności w strukturach federacyjnych i stowarzyszeniowych następujący koledzy ze ŚSRM zostali uhonorowani złotymi odznakami honorowymi Federacji: Witold Domański, Krzysztof Bądel, Ludwik Solarz. Uroczystego wręczenie oznak dokonał na Walnym Zebraniu Członków, jakie miało miejsce w dniu 21.04.2002 r. - Prezydent PFSRM Wacław Baranowski.

W chwili obecnej zadania jakie stoją przed stowarzyszeniami rzeczoznawców majątkowych, są bardziej złożone niż dotychczas i nie wystarczą już działania pojedynczego stowarzyszenia, lecz wymagają pełnego zaangażowania całego środowiska. Do najważniejszych aktualnie spraw należy: doprowadzenie do ustawowego uregulowania samorządu zawodowego rzeczoznawców majątkowych, rozszerzenia katalogu prac dla rzeczoznawców oraz pełniejszego niż dotychczas dostępu do informacji o nieruchomościach i analiz rynkowych. Wycena nieruchomości bowiem, w rozumieniu rynkowym, jest dziedziną dopiero rozwijającą się w Polsce, która z roku na rok przynosi zarówno nowe doświadczenia jak i nowe potrzeby. 

Również perspektywa zbliżającej się integracji Polski z Unią Europejską wymagać będzie od rzeczoznawców majątkowych dostosowania do wymogów norm europejskich i wdrożenia zasad certyfikacji zgodnie z normą EN 45013. 

Wszystko to wiąże się z ustawicznym dokształcaniem się przez rzeczoznawców, aby sprostać zadaniom, jakie zostają im powierzone. Nic więc dziwnego w powiedzeniu, że rzeczoznawca majątkowy to „wieczny student".

 

Celina Hoffman